از روزگار دلم گرفته                    ازاین تکرار دلم گرفته

دلم می خواد گریه کنم               بارون ببار دلم گرفته

دلم می خواد گریه کنم                گریه کنم گریه کنم 

برای گم کردن خویش                رها شدن از کم و بیش 

جدا از این مردم شدن               برای در خود گم شدن

بهانه ی گریه می خوام                بهانه ی فریاد زدن

بیا تو باش ای مهربان                    بهانه ی گریه من 

ازمن دیگه هیچ چیزنمونده           یه قصه ام صد باره خونده

امروز هوا هوای گریست           گونه هام رو بارون پوشونده

ابر غمم بارون نمیشه                درد سکوت درمون نمیشه

بخون برام از پشت شیشه          درد سکوت درمون نمیشه

وقتی که برای اولین بار عاشق میشی معشوقت دلتو میشکونه و میره.وقتی که برای دومین بار عاشق شدی سعی میکنی که از تجربه های قبلیت استفاده کنی و دیگه شکست نخوری اما اینبار این معشوقت دلتو بدتر میشکونه و میره.دیگه عشقو عاشقی برات مفهومی نداره همه چی برات بی ارزش میشه.حالا اگه کسی بیاد و عاشقت بشه تو به خاطر شکست های قبلیت دلشو میشکونی و به هر دلیل به قول خودت منطقی تنهاش میذاری.این عاشق دل شکستت میره که عاشق یکی دیگه شه و اونم مثل تو........................حالا اگه کسی بیاد و عاشق این عاشقت شه اونم به خاطر شکست هایی که خورده.........................................................و اینجوریه که دل همه ی ادما میشکنه.

فراموش كه مي كنم
گم مي شوم
تو هم نيستي كه دنبالم بگردي
من مي مانم و يك شهر
كه هيچ خيابانيش را نمي شناسم
فراموش كه مي كنم
تهران هم از يادم مي رود

فراموش كه مي كنم
انگار درونم خالي مي شود
هر چه خاطره
هر چه حرف
بايد پاك كنم
تهران تكه تكه محو مي شود

                         از پس کوچه های روح و جانم

                                                               و از جوی های جاری به قلبم

                                                                                                      دوستت دارم

تو اون روزای عاشقی عشق تو دل واپسی شد

تو اون روزای بی تپش تپش نداشت سینه من

تو اون روزای خاطره خط خطی شد خاطر من

من می دونم که یار تو رنگ دلش یه رنگی بود

ولی خودت بگو اینو یار دیگت چه رنگی بود

من می دونم که اسمتو دیگه باید خط بزنم

خنجرو از رو بکشم رو قاب عکست بزنم

یا تو یا هیچ کس ...

ناله را هر چند که می خواهم پنهانش کنم
سينه می گويد که من تنگ آمدم فرياد کن !

روزی اگر به سراغ من آمد به او بگو :

« من خوب می شناختمش

نامت چو آوازی همِشه بر لب او بود .

حتی زمان مرگ

آن لحظه های پر ز درد و غم و غروب

آن بیقرار عشق

چشم انتظار دیدن رویت نشسته بود . »

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو :

« شب در میان تاریکی در نور ماهتاب

هر روز در درخشش خورشید تابناک

هر لحظه در برابر آیینه ی زمان

آن دختر سکوت ؛

در انتظار دیدن رویت نشسته بود .»

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو :

« جز تو دلش را به هیچ کس امانت نداد

هرگز خیانتی به دستان تو نکرد

هرگز نگاه پاک و زلال تو را ؛

با هیچ چشم سیاه مستی عوض نکرد

تا آخرین نفس ؛

در انتظار دیدن رویت نشسته بود . »

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو :

افسوس ! دیر شد ؛ ای کاش !

کمی زودتر می آمدی . »

اما بگو :

« من خوب می دانم

حتی در آن جهان

آن خفته ی خموش ؛

در انتظار دیدن رویت نشسته است .»

روز ی اگر .......

اما ؛ نه ؛

او هیچوقت دیگر نمی آید .

کاش عمرم را به پایش هدر نمی کردم

..............

آخه چه جوری دیگه بهش بگم برگرد ؟بگم بی تو دارم میمیرم ... تموم زندگیم بودی ....غرورم پس چی ؟

آخه چرا هیچ کس کمکم نمیکنه؟ موقعی کارم تموم می شه همه دایه ی مهربون تر از مادر میشن

تا که بودیم نبودیم کسی      کشت مارا غم بی همنفسی

منو ببخش عزیز من اگه می گم باهام نمون

دستای خالیمو ببین آخر قصه رو بخون

 ترانه ای رو که برات گفته بودم فروختمش

با پول اون نخ خریدم  زخم دلم رو بستمش

همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم

تو عشقتو ازمن بگیر من واسه تو خیلی کمم

بین من و تو فاصله است  یک در سرد آهنی

من که کلیدی ندارم   تو واسه چی در می زنی

این در سرد لعنتی  شاید که نخواد وا بشه

قلبتو بردار و برو قطار داره سوت می کشه

همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم

تو عشقتو از من بگیر من واسه تو خیلی کمم

من واسه تو خیلی کمم

فرشته اي فرشته، آي فرشته ، شبم بي تو چقدر سياه و زشته

بيا در تابلوي قلبم نگاه كن خدا اسمتو واسه من نوشته

فرشته ناز چشمات منو كشته بيا امشب منو از غم رها كن

من كه بد جور شدم پابند چشمات تو هم چشماتو با من اشنا كن

تو بودي كه برام از عشق مي خوندي منو دنبال عشق خود كشوندي

كاشكي وقتي منو كردي گرفتار ، نمي رفتي و پيش من مي موندي

منم اون مرغ بالو پر شكسته ، كه چشم اميدش رو به تو بسته

يه روز نياي بگي واسه هميشه عهدي كه بينمن بوده شكسته

تو رفتي و منم كه چشم به راتم گرفتار دو تا چشم سياتم

از وقتي رفتي و منو تنها گذاشتي منم هر شب خوشم با خاطراتت

تو را خواستمو مي خوامت هميشه چرا حرف من باورت نمي شه

چند وقته گه به اين باور رسيدم كه بي تو زندگي ممكن نمي شه

تويي تنها دليل زنده بودن  نذار در غربت چشمات بميرم

اگه خاطر خواه چشمات نبودم هيچ وقت به پاي عشقت نمي موندم

تونيستي و تو اين غربت خسته نشستم با دلي خورد و شكسته

با اينكه تن من بي جونو خستست چشام هنوز به انتظار نشسته

فرشته بدون كه هنوز مي خوامت واسه همين يه روز مي يام سراغت

تو نيستي يو من تنهاي تنها زنده ام هنوز با ياد و خاطراتت

 اين غربت خسته نشستم با دلي خورد و شكسته

با اينكه تن من بي جونو خستست چشام هنوز به انتظار نشسته

فرشته بدون كه هنوز مي خوامت واسه همين يه روز مي يام سراغت

تو نيستي يو من تنهاي تنها زنده ام هنوز با ياد و خاطراتت

دیگه خستم ، دل شکستم

من پریدم ، پر شکستم...

دوست دارم  شاعر لحظه های سرخ عشق باشم و غزل غزل گریه کنم ....

دلم در حسرت دیدار او ماند                                       مرا چشم انتظار کوچه ها کرد

به من می گفت تنها و غریب است                              ببین با غربتش با من چه ها کرد

تمام هستی ام بود و ندانست                                   که در قلبم چه آشوبی به پا کرد

و او هرگز شکستم را نفهمید                                     اگر چه تا ته دنیا صدا کرد...